لما حبيتك

 لما حبيتك زادت جروحى
 عشقت صمتك
 وفاضت روحى
 كنت بستنى الزمان
 يا خدنى فى حضنه
 وتغيب ألامى فى قرب قلبه
 لاقيت الزمان غير حياتى
  لما الحياة تهون علينا
  وتختفى ملامح إيدينا
 وتدوب لحظه الحب
 ويتوقف النبض
 ويجرحك أعز ما اتحب
 كنت فاكر ضحك لى الزمان
 وتعود معاه لحظه أمان
  كنت بستنى الحياة
 بشوق ولهفه
 وكان حنينى جوايا أكبر
 من حزن عمرى والام سنينى
 مات الأمل مخنوق بصبرة
 يا زمن قاسى وظالم
 يا زمن إرحم قلبى
 ليه كل الليالى حالفه تاخدنى
 فى حضن موج غدار
 يحدفنى بعيد
 وألاقى نفسى وحيد
  راكب همومى مستنى يومى
 تظهر معاه شمسى
 وأحس بطعم الدفا
 فى حضن قلبك
  يزول المر
 وأكون حر بصحبتك
 لما يخدنى الموج فوق القمر
 وينكسر كل الامل
 ما بين إيديكِ ولهفتى
 زادت جروحى
 يا صبر مد الخطاوى وإبتعد
 جروحى لسه مكانها ما يلتئم
 ياروح عاشقه الأمل
 كفايه حزن وارجعى
 قلبى ملاه العشق
 والعشق ساكن مهجتى
 ولسه الدنيا دواره
 تاخدنى من همى
 وأعيش فى حضن الألم متهنى
 وكأنه قدر ومستنى
 ذنبى الوحيد أنى حبيتك
 وعشقت صوت خطوتك وناديتك
 لما رمانى قلبى فى سكتك وحبيتك
 بقلمى / سيد منيرعطيه